اگر

چه خالیست همه جا / اگر پرنده نباشد

بخاطر تو می خندم، اما دلم هوای دیگری دارد..چ

و جوانه ها سبز سبزند چون بهار..عشق آزاد پروازند در آسمان پهناور سیاره آبی..آه آزادی

نوروزمان پیروز و خجسته باد

ممنون

گل زیبای سیاره , ممنون بخاطر آخرین دیدارمان

شنؤ

شنو ...اسماعیل احمدیان

رفیق بیاد بیاور

اولین دیدارمان را

من آواره

در کو چه های شَهرَت

تو با ریشه هایت

در شهر آشنا

پیراهن آبی

چشمان سبز بهاریت

من خیالاتی

..............

چه شب ها که تا نیمه

زمزمه کردیم

آرزوهایمان را

من لبریز حسرت ها

تو دوست داشتنی

و منصور و رحیم

در برگریزان پاییز

چه بازیها

در باغ دختر کولی

ساعت یک و نیم شب است

میشود با آرزوها

بخواب رفت؟

و آن نسیم شبانه از کیله شین

دیوانه توأم

بخوابم می آیی؟

چرا که نه؟

ببرک،رحیم و منصور

أن شبهای زمستان

دربند

و حبو

که همیشه

حبو می ماند.

عادلانه بگویید: تا بحال از چند شاعر،نویسنده،سیاستمدار یا مذهبی

شنیده اید که بگویند مگسهای عزیز لطفاً اینقدر بدون احساس مسئولیت

بچه بدنیا نیاورید که دیگر کره زمین تاب کشیدن و تحمل اینهمه انسان

و تفاله هایش را نداردوهمه زیبایی هایش دارد از دست میروند.

در چشمانت

غمی عمیق

انگار هرگز نبوده ای

چون تابلوهای ناتمام

پس آنهمه خنده هایمان چی

در راه های منتهی به باغ انگور

به امید دیدار..

شاید..

یگانه

چون مطمئنم که کسی نمی تواند به اندازه من دوستت بدارد, هیچگاه به تو حسادت نمی کنم.

امروز

23 مای

.....

فراموش که نکرده ای

سرخ بیهوده

و همیشه فنا

......

مامیرویم

برای خرگوش

علف بیاوریم

از کنار نقده

وجویبارهایش

......

من و او

تنها ما

در خورشید تابستان

......

میرویم با هم

نمیدانیم اما

که هر چیز فناست

علف

دوستیمان

و حتی خرگوش...

آه کاش میشد

هر چیز زیبا

همیشگی بود.

قرارمان

در پس التهاب لحظه ها

در انتهای راه ها

در همه جا

وهیچ جا

در چمن روشن کوه

در آواز کبک عاشق

در ریشه گل و گیاه

مهربانم

قرارمان یادت نره

منتظرم

چه خوبی تو

نازنینم

ویادت

دربهارهای رفته..

اینک هر بهار

به یاد توأم..

نازنینم

و یاد های

رفته ات.

چه الزامی

در پیوندست؟

.......

وقتی جاری

در تارهای لطیف

احساس نباشد

.

کوچولوی زردم

بی خبر آمدی

و پر درد رفتی..

هزار اشک و بوسه ام

بدرقه آخرین پروازت باد..

در چشمانت

شوق پرواز هست

هنوز

مرغابی برکۀ دور

راهت هموار باد
.....
...
..
.

کاش انسانها

چون طلوع سپیده

در زلال کوهستان

صادق وپاک می بودند

در چهارراه های زمان

هر چیز را

فراموش می کنی

بلوط من

اما

بیاد بسپار

که دوست دارمت

و چشم براه توأم

سفر بخیر "به آذین" عزیزم..ممنون بخاطر زحمتهایت رفیق

تنها سبب عقب ماندگی کشورهای جهان سوم فقط وجود خرمهره هایی چون

صدام و ... در رأس حکومت ها نیست بلکه صدام کوچولوهایی هم هستند

که در نقش پدر،مادر،همسر،خواهر و یا برادر در هر کجا موجودند و

مشغول انجام وظیفه!

می گویند
می نویسند
می بینیم :
نان نیست
آب نیست
کار نیست

می بینیم
و می بینیم
که جهان
پر بچه است

ای انسان
بهتر نیست
قبل از تولد
هرکودک
دمی ....

چون انسان

بیاندیشیم؟؟؟

در سبز چشمت
لانۀ عشقم
جاودان باد

خورشید من
افتخار میدهی
این دور رقص را
بر بازوان پر حسرتم؟

برای التراها..

.........

چه ابله و خردیم

گر فکر کنیم:

زبانمان شیرین ترین

مذهب مان بهترین

کشورمان زیباترین

تاریخ مان قدیم ترین

وهر چیز را نیاکانمان

به بشریت هدیه داده اند !!

و مضحک وعجیب را

خود دیدم و شنیدم

که ابلهان

در هر کجای جهان

بر این باورند

به شهر کودکیم که 21 بهار است از آن دورم.

...................

سلام شهر من

هستی هنوز؟

از یاد که نبرده ای مرا؟

این پسرک همیشه عاشق

می خواهد

یک بار دگر

با چکمۀ آبی کودکانه اش

در کوچه های بارانیت

در قوس وقزح آسمانت

شاد و از ته دل

بازی کند

شهر من

هستی هنوز؟

چون هر بهار

لبریز غنچه ای؟

هنوز پرواز پرستوهای

خیس از باران

در آبي آسمان

بعد از بارانت

پسرک رویایی را

به خیال سرزمین های دور می برد؟

شهر من شناختيم؟

دوست دارم هنوز ترا

از آنسو که باد می وزد

..............

حتی وقتی که نیستی

روبروی من نشسته ای

و چراغ

کنار تومی سوزد

پس چگونه

آن همه بادبان سپید

دستمال کوچکی شد

بر زانوان پیرزنی

با نقش مغموم نیلوفری کبود

و آونگ ساعت

موریانه زردی شد

که انگشتهای ما را جوید

عطر داغ گونه های کال تو

رنگ آن تمشکها

که چیده بودیم

سرخ سرخ

کتابها را آتش خواند

وباد ورق زد

حتی وقتی که نیستی

روبروی ما ایستاده ای

چراغ را درظلمت بالا گرفته ای

و ما را به نام

میخوانی

برای من

..........

رفتی

باز نگشتی

و تنها نشان من ز تو

گمگشته

آن شکسته شیشه باغ است

که در آن فصل خشک

با دیدن شکوفه های بشکفتۀ

چشمان تو

شکست

منصور

..........

یشم عمیق چشمت

طفل معصوم دلت

نهال تبسم کودک تنها

در کوچه تنها

دردا چه زود

به دود نبود شد..

گویی دیروز

معلم مان گفت:

عمر پروانه شهابیست

که رفت و نبود

ومن آه.. عمری

چه هدر

به حدیث باد کهنه

دل پر کدر سپردم

ای باران نیرنگ

شب بیداد

در پای کدام گور بی نام

اینک

نام دوست را

به اشک فریاد کنم؟

نبض زمان

در طپش

سهمگین ثانیه ها

تند میزند

وهر چیز

وهر جا

به اجبار

وبیهوده

بر مدار بیهودگی

می گردد

برادرم

...........

ابر در انعکاس چشمانت

چه معنای تلخ و

غم انگیزی دارد

و طپشهای قلبت

چه تعبیر دهشتناکی

از فضا و ابعاد

به دست میدهند..

گفتی گوش فرادار

اینک آوای موسیقی آشنا

اعجاز حیات را

ترسیم می کند

ای دوست

چه رؤیا یی

و چه باران خیس و سردی

از ناودان میریزد..

گفتی بمان

تا چلچله در آشیان مأنوس

دمی بیاساید

وهجرت یار و دیار را

زخاطر ببرد

«آخر بهار در راه است»

گفتی بیا

تا ابر و غربت

از آسمان دیارم

ره بربندند

آه افسوس

پنجره ها بسته بودند

و اینجا دیر شب بود..

افسوس

که دستان خسته ام

ظرافت عطر آگین بهار را

دیر دریافتند..

و دیگر چه سود

از لبخند و اشک

وقتی سپیدار

در ریشه های پیرش

احساس خستگی می کند.

آغاز

آغاز

.......

بنام آتشفشان

که در ژرفای زمین

هر آن در جوش و خروش است

و لهیب موج سرخ فامش را

بر کرانه های زمین و زمان میکوبد

آه زیبای من

متبرک باد رؤیای مقدس

سوختن و سوزاندنت.

...یاد

یاد...

ومن هنوز

به گل سرخ زيبای غمگين

و تنهايي مي انديشم

که از داخل گلدان

پشت پنجره

از ورای تور سیمی

به بيرون سرک ميکشد

و آرام و غمزده

با خشک و

خزان زده درختی

نجوا ميکند

که اندک نسیمی

تمام تاروپودش را می لرزاند

و من هنوز

به آ ن می اندیشم

به تنها گل سرخی

که زیبا بود.

**بهار 57 دانش سرا**

My dream..

To save the life in our planet:

Please don’t make children if you can’t make them happy.

لطفا بچه بدنیا نیاورید اگر نمی توانید او را خوشبخت کنید

Veuillez ne pas faire les enfants si vous ne pouvez pas les rendre chanceux.

تکایه مندالتان نه بئ ئه گه ر ناتوانن به خته وه ری بکه ن

Por favor não faça crianças se você não puder as fazer afortunadas.

یرجا عدم انجاب الاطفال ان لم تستطیعون جعلهم محظوظه

Bitte bilden Sie nicht Kinder, wenn Sie nicht sie glücklich bilden können.

No haga por favor a niños si usted no puede hacerlos afortunados.

Пожалуйста не сделайте детей если вы не можете сделать их удачливейше.

Var god gör inte barn, om du inte kan göra dem lucky.

Non faccia prego i bambini se non potete renderli fortunati.

Παρακαλώ μην κάνετε τα παιδιά εάν δεν μπορείτε να τα καταστήσετε τυχερά.

Gelieve geen kinderen te maken als u hen niet gelukkig kunt maken.

Lutfen oshaq dunyaye getirmayin eger oni xoshbext edabilmirsiniz.